اصلاح اخیر بازار طلا و نقره بیش از آنکه ناشی از تغییر در عوامل بنیادی بازار فلزات گران‌بها باشد، نتیجه تغییر انتظارات سرمایه‌گذاران نسبت به سیاست‌های پولی آمریکا طی هفته‌ها و روزهای اخیر است. طی هفته گذشته، انتشار پیش‌بینی بانک‌هایی مانند Bank of America مبنی بر احتمال افزایش سه مرحله‌ای نرخ بهره و همچنین برآورد Deutsche Bank از دو مرحله افزایش نرخ بهره، سبب تقویت شاخص دلار شد و بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا افزایش یافت. این موضوع فشار فروش قابل توجهی را بر فلزات گران‌بها وارد کرد و باعث شد قیمت نقره در مقاطعی به پایین‌ترین سطح حدود شش ماه اخیر برسد و بخشی از رشد ماه‌های گذشته را اصلاح کند.

اما بررسی تاریخچه قیمتی این فلز ارزشمند نشان می‌دهد چنین اصلاح‌هایی نه‌تنها غیرعادی نیست، بلکه بارها تکرار شده است. در سال ۲۰۱۶ نقره پس از رسیدن به محدوده ۲۰.۷ دلار، حدود ۲۴ درصد اصلاح کرد و تا نزدیکی ۱۵.۸ دلار عقب نشست. در بحران کرونا در سال ۲۰۲۰ نیز قیمت از حدود ۱۸.۹ دلار به ۱۱.۸ دلار سقوط کرد؛ یعنی نزدیک به ۳۸ درصد افت در کمتر از چند هفته. حتی پس از آن نیز بازار یک اصلاح دیگر در حدود ۲۳ درصد را تجربه کرد و سپس وارد مرحله جدیدی از نوسان شد. این سابقه نشان می‌دهد اصلاح قیمت، بخشی طبیعی از چرخه این بازار است.

از منظر داده‌های اقتصادی نیز، بازار جهانی بیش از هر چیز به سیاست‌های فدرال رزرو واکنش نشان می‌دهد. در گزارش جدید منتشر شده توسط این نهاد، شاخص اشتغال آمریکا بهتر از انتظارات بود، تورم بر اساس شاخص PCE همچنان بالاتر از هدف ۲ درصدی فدرال رزرو قرار دارد و همین موضوع احتمال حفظ سیاست‌های انقباضی را تقویت کرده است. در چنین شرایطی، افزایش ارزش دلار و رشد بازده اوراق معمولاً سبب کاهش قیمت دارایی‌هایی مانند طلا و نقره می‌شود؛ زیرا این فلزات سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کنند و در فضای نرخ بهره بالاتر، جذابیت نسبی آن‌ها کاهش می‌یابد.

با این حال به نظر می رسد باید عوامل بنیادی بازار نقره از جمله تقاضای صنعتی این فلز در صنایع خورشیدی، خودروهای برقی، تجهیزات الکترونیکی و زیرساخت‌های مرتبط با هوش مصنوعی را مدنظر داشت.